Surakarta

Jak grać w Surakarta?

Surakarta to gra planszowa, której nazwa pochodzi od miasta Surakarta (Solo) na indonezyjskiej wyspie Jawa. Pionki mogą przesuwać się o jedno pole w dowolnym kierunku, ale ZBIERANIE odbywa się wyłącznie wzdłuż specjalnych linii okrężnych, które „opływają” krawędzie planszy od narożników — co nadaje grze element zaskoczenia i umożliwia wykonywanie dalekosiężnych zbiórek, niespotykanych w innych odmianach gry w warcaby.

1. Każdy gracz rozpoczyna grę z 12 pionkami ustawionymi w dwóch rzędach po swojej stronie planszy; dwa środkowe rzędy są puste.
2. Kamień może przesunąć się o jedno pole w dowolnym kierunku (w poziomie, w pionie, po przekątnej), o ile pole, na którym się znajduje, jest wolne.
3. Zabieranie kamieni odbywa się inaczej: tylko kamienie znajdujące się na specjalnych liniach „pierścieniowych” mogą zostać zabrane poprzez uderzenie PIERWSZEGO kamienia przeciwnika znajdującego się na tej linii.
4. WAŻNE: Ruch połykający musi przebiegać przez co najmniej JEDEN NAROŻNIK pierścienia, aż do osiągnięcia celu — ruch wykonany w tej samej linii prostej bez zatrzymywania się w narożniku nie jest uznawany za ruch połykający.
5. Cztery punkty dokładnie pośrodku nie należą do żadnego z kręgów — kamień, który tam trafi, jest bezpieczny i nie może zostać pokonany.
6. Wygrywasz, jeśli zjesz wszystkie 12 pionków przeciwnika. Jeśli nikt nie ma już żadnych ruchów, wygrywa ten, kto ma najwięcej pionków na planszy.

Surakarta wskazówki strategiczne

• Rzędy i kolumny, w których krążki stykają się z planszą, stanowią linie ataku; broń pionki znajdujące się na tych liniach.
• Umieszczenie kamienia przed linią kręgu pozwala jednym ruchem zablokować atak przeciwnika z dalekiego zasięgu.
• Przed zjedzeniem sprawdź, czy miejsce, w którym znajduje się zjedzony kamień, jest narażone na atak przeciwnika na krąg.

Historia modelu Surakarta

Surakarta to gra strategiczna, której nazwa pochodzi od miasta Surakarta na indonezyjskiej wyspie Jawa. Najbardziej charakterystyczną cechą tej gry są wewnętrzne i zewnętrzne pierścienie biegnące wzdłuż narożników planszy o wymiarach 6x6.

Kamienie poruszają się zazwyczaj o jedno pole, ale aby zjeść, trzeba odbywać długie podróże wzdłuż pierścieni, a trasa musi przebiegać przez co najmniej jeden pierścień narożny. Ta wyjątkowa mechanika bardzo silnie stymuluje myślenie przestrzenne.

Inne nazwy: Gra Surakarta, Taniec ludowy